Oaxaca, de dagen van de doden
Blijf op de hoogte en volg John & Johanne
02 November 2012 | Mexico, Oaxaca de Juárez
Oaxaca
De dagen van de doden.
We vertrekken 's morgens al heel vroeg. Om half 7 zijn John en ik al op en om kwart over 7 zitten we in de buurt van het hotel te ontbijten. Om 8 uur gaan we op weg naar Oaxaca. Na een tijdje bemerk je dat je in een uitgestrekt landschap komt waar weinig mensen wonen. We stoppen op een plaatsje waar we mooie cactussen kunnen fotograferen. Van dat soort dat je meteen aan Mexico doet denken. Voor de kleinkindjes, we hebben er spin Anna even uitgelaten, ze reist met ons mee en vind het heerlijk tussen de cactussen.
Daarna stopten we net even voor de plaats van bestemming bij een grote cipres, 40 meter hoog, met een stam van 10 meter. De boom schijnt 2000 jaar oud te zijn. Heel bijzonder dan toch om daar onder te staan en al die mensen voor te stellen die er eerder al onder stonden. Ongelooflijk wat die boom al moet gezien hebben
Rond 2 uur kwamen we in ons hotel. Weer prachtig, midden in het centrum. We hebben nu een prachtige kamer op de begane grond. Er is een zwembad bij het hotel maar ik denk dat ik er jammer genoeg niet in zal vertoeven. We hebben het zo druk dat we daar gewoon de tijd niet voor kunnen vinden.
We hebben in de middag door het stadje gedwaald. De markt bekeken. Een kakofonie aan geluiden, geuren, kleuren. Vleesstalletjes, waar daarnaast gebarbecued wordt, broden, snoep, groente, vis, en alles wat een mens aan kleding, gereedschap maar nodig heeft. Ook allemaal winkeltjes die chocolade van cacaobonen maken voor de chocoladedrank en de chocolademelk die hier overal verkocht word.
Mexico wordt voor mijn lijn een ramp. Overal zit de chocoladesaus bij, het eten is heerlijk maar allemaal caloriebommen en het drankje waar ik helemaal weg van ben, tequila met sinaasappelsap en het glas gedoopt in zout met cayennepeper is ook niet vrij van calorieën. Een ramp. Zo hebben we ook vanavond in een duur restaurant gegeten, nu duur voor hier dan, we waren met zijn tweeën samen 30 euro kwijt.
Daarna zijn we met een taxi samen met een Belgisch echtpaar naar het kerkhof gereden. Ongelooflijk wat je daar allemaal ziet en meemaakt. Alle graven versiert en met lichtjes, mensen met muziekinstrumenten, grote ketels met koffie en flessen met tequila, maïskolven die gekookt worden. Alles loopt tussen de graven of zit erop. Mensen verdrietig en uitbundig. Naast het kerkhof een kermis waar iedereen aan het feestvieren is. Alles loopt verkleed en toen we daarna naar de stad gingen kwam je optochten tegen en allemaal bands en ieder was vrolijk en uitbundig.
De dagen van de doden.
We vertrekken 's morgens al heel vroeg. Om half 7 zijn John en ik al op en om kwart over 7 zitten we in de buurt van het hotel te ontbijten. Om 8 uur gaan we op weg naar Oaxaca. Na een tijdje bemerk je dat je in een uitgestrekt landschap komt waar weinig mensen wonen. We stoppen op een plaatsje waar we mooie cactussen kunnen fotograferen. Van dat soort dat je meteen aan Mexico doet denken. Voor de kleinkindjes, we hebben er spin Anna even uitgelaten, ze reist met ons mee en vind het heerlijk tussen de cactussen.
Daarna stopten we net even voor de plaats van bestemming bij een grote cipres, 40 meter hoog, met een stam van 10 meter. De boom schijnt 2000 jaar oud te zijn. Heel bijzonder dan toch om daar onder te staan en al die mensen voor te stellen die er eerder al onder stonden. Ongelooflijk wat die boom al moet gezien hebben
Rond 2 uur kwamen we in ons hotel. Weer prachtig, midden in het centrum. We hebben nu een prachtige kamer op de begane grond. Er is een zwembad bij het hotel maar ik denk dat ik er jammer genoeg niet in zal vertoeven. We hebben het zo druk dat we daar gewoon de tijd niet voor kunnen vinden.
We hebben in de middag door het stadje gedwaald. De markt bekeken. Een kakofonie aan geluiden, geuren, kleuren. Vleesstalletjes, waar daarnaast gebarbecued wordt, broden, snoep, groente, vis, en alles wat een mens aan kleding, gereedschap maar nodig heeft. Ook allemaal winkeltjes die chocolade van cacaobonen maken voor de chocoladedrank en de chocolademelk die hier overal verkocht word.
Mexico wordt voor mijn lijn een ramp. Overal zit de chocoladesaus bij, het eten is heerlijk maar allemaal caloriebommen en het drankje waar ik helemaal weg van ben, tequila met sinaasappelsap en het glas gedoopt in zout met cayennepeper is ook niet vrij van calorieën. Een ramp. Zo hebben we ook vanavond in een duur restaurant gegeten, nu duur voor hier dan, we waren met zijn tweeën samen 30 euro kwijt.
Daarna zijn we met een taxi samen met een Belgisch echtpaar naar het kerkhof gereden. Ongelooflijk wat je daar allemaal ziet en meemaakt. Alle graven versiert en met lichtjes, mensen met muziekinstrumenten, grote ketels met koffie en flessen met tequila, maïskolven die gekookt worden. Alles loopt tussen de graven of zit erop. Mensen verdrietig en uitbundig. Naast het kerkhof een kermis waar iedereen aan het feestvieren is. Alles loopt verkleed en toen we daarna naar de stad gingen kwam je optochten tegen en allemaal bands en ieder was vrolijk en uitbundig.
-
02 November 2012 - 23:22
Simone:
De foto's ondersteunen het verslag enorm. Wat een ervaringen!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
